Sonsuz Yaşam

İşte ben de, hamakta sallanırken, şapkamı aşağıya doğru çekmiş, birkaç milyon-milyar-trilyon yıl daha yaşamanın ne kadar harika olacağını düşünüyorum – en azından başlangıç ​​için – bu sayede biraz daha zaman ayırıp, içinde bulunduğum bu mistik, büyülü ve muhteşem (her ne kadar kurgusal, sahtekar ve yanlış olsa da) gerçekliği gerçekten keşfedebilirim. Bu kadar zamanla gerçekten iyi işler yapabilirdim, seyahat edebilir, kitap okuyabilir, belki bir iki yeni dil öğrenebilir, bir enstrüman çalmaya başlayabilirdim – sonunda biraz kendime zaman ayırabilirdim. Sanırım ilk birkaç bin yıl boyunca sadece uzanıp incir yiyip tırnaklarımı törpülemek isterdim, ama ondan sonra gerçekten harekete geçerdim; yeni projeler başlatır ve birkaç can sıkıcı yapılacaklar listesini tamamlardım. Ölümsüz benle aynı uzun ömre sahip olduğunu varsayarsak, kulübemin dış cephesini soyup yeniden kaplamakla işe başlayabilirim (her birkaç yüz yılda bir ev aramak can sıkıcı olurdu, yoksa konaklama ve yemek sonsuzluk paketinin bir parçası mı? Her şey dahil tatil köylerinin büyük bir hayranı değilim.).